προκαλώ

προκαλώ
προκαλῶ, -έω, Ν Μ Α [καλώ]
καλώ κάποιον σε αναμέτρηση (α. «προκαλώ σε μάχη» β. «ἴθι νῡν προκάλεσσαι Μενέλαον ἐξαῡτις μαχέσασθαι», Ομ. Ιλ.)
νεοελλ.
1. ερεθίζω, διεγείρω («τόν προκαλούσε με τα καμώματά της»)
2. γίνομαι αιτία, προξενώ, επιφέρω (α. «μού προκαλεί οίκτο και συμπάθεια η δυστυχία του» β. «κατά τη διάρκεια τού ποδοσφαιρικού αγώνα προκλήθηκαν σοβαρά επεισόδια»)
μσν.
καλώ εκ τών προτέρων, ονομάζω
αρχ.
1. καλώ κάποιον μπροστά
2. προσκαλώ κάποιον σε φιλική συνάντηση, όπως σε ποτό ή δείπνο
3. προτρέπω κάποιον να πράξει κάτι («προκαλούμεθα ὑμᾱς φίλοι εἶναι καὶ ἐκ γῆς ἡμῶν ἀναχωρῆσαι», Θουκ.)
4. προτείνω, προσφέρω («τὰς σπονδὰς προκαλοῡνται», Αριστοφ.)
5. (αττ. δίκ.) α) εγκαλώ κάποιον στο δικαστήριο
β) προσφέρομαι να διευκολύνω την υπόθεση με βασανισμό δούλων ή με διορισμό απαραίτητων διαιτητών ή καλώ τον αντίδικό μου να διευκολύνει εκείνος την υπόθεση
6. μέσ. προκαλοῡμαι, -έομαι
α) καλώ κάποιον σε αγώνα
β) προσκαλώ κάποιον εκ τών προτέρων, παρακινώ, προτρέπω («Λακεδαιμόνιοι δὲ ὑμᾱς προκαλοῡνται ἐς σπονδὰς καὶ διάλυσιν πολέμου», Θουκ.)
γ) απευθύνομαι σε κάποιον για κάτι, επικαλούμαι
8. παροιμ. φρ. «ἱππέας εἰς πεδίον προκαλῇ, Σωκράτη εις λόγους προκαλούμενος» — λεγόταν για άνθρωπο που προκαλεί κάποιον άλλο σε ό,τι ακριβώς εκείνος υπερέχει (Πλάτ.).

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • προκαλώ — προκαλώ, προκάλεσα βλ. πίν. 76 …   Τα ρήματα της νέας ελληνικής

  • προκαλώ — προκάλεσα, προκλήθηκα και προκαλέστηκα, προκαλεσμένος 1. καλώ κάποιον σε αναμέτρηση, ερεθίζω, διεγείρω. 2. γίνομαι αίτιος για κάτι, προξενώ: Η τόση αδιαφορία του μου προκαλεί αγανάχτηση …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)

  • προκαλῶ — προκαλέω call forth pres subj act 1st sg (attic epic doric) προκαλέω call forth pres ind act 1st sg (attic epic doric) προκαλέω call forth fut ind act 1st sg (attic epic doric) προκαλέω call forth pres subj act 1st sg (attic epic doric) προκαλέω… …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • αγουροφαίνομαι — προκαλώ δυσαρέσκεια, δυσθυμία σε κάποιον, τού κακοφαίνομαι, ξινοφαίνομαι …   Dictionary of Greek

  • αναισθητίζω — προκαλώ απονάρκωση των αισθήσεων με κατάλληλα φάρμακα, ναρκώνω, υπνώνω. [ΕΤΥΜΟΛ. < αναίσθητος. ΠΑΡ. αναισθήτιση] …   Dictionary of Greek

  • αναισθητοποιώ — προκαλώ σωματική αναισθησία. [ΕΤΥΜΟΛ. < αναίσθητος + ποιώ. ΠΑΡ. νεοελλ. αναισθητοποίηση] …   Dictionary of Greek

  • απογοητεύω — προκαλώ απογοήτευση. [ΕΤΥΜΟΛ. < απο * + γοητεύω. Η λ. μαρτυρείται στον Ν. Σαρίπολο. Ο τ. απαγοητεύω (αντί απογοητεύω) είναι εσφαλμένος και οφείλεται σε παρετυμολογική σύνδεση της λ. με σύνθετα όπως απαγορεύω, απαθανατίζω κ.τ.ό. (πρβλ. και… …   Dictionary of Greek

  • δυναμιτίζω — προκαλώ με ενέργειες ή λόγους σοβαρές κρίσεις («δυναμιτίζει τη συνεννόηση, το ήπιο κλίμα κ.λπ.») …   Dictionary of Greek

  • ηλεκτρολύω — προκαλώ ή επιφέρω ηλεκτρόλυση …   Dictionary of Greek

  • κατασυγχύζω — προκαλώ σε κάποιον πολύ μεγάλη σύγχυση, συγκλονίζω, αναστατώνω, συνταράσσω κάποιον …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”